(Lukas 17:20–37)
Mense het deur alle eeue dieselfde vraag gevra: Wanneer sal God se Koninkryk kom?
In die tyd van Jesus was dit ook die vraag wat baie mense besig gehou het. Die Fariseërs het veral gewag vir ’n dramatiese oomblik wanneer God se heerskappy duidelik sigbaar sou word. In hulle verbeelding sou dit beteken dat ’n nuwe koning sou opstaan, dat Israel se vyande oorwin sou word en dat ’n nuwe wêreldorde sou begin.
Teen hierdie verwagting spreek Jesus ’n verrassende antwoord uit. Hy sê dat die Koninkryk van God nie kom op ’n manier wat mense met hulle oë kan waarneem nie. Dit kom nie met groot vertoon of dramatiese tekens nie. Dan voeg Hy by: “Die koninkryk van God is onder julle.”
Met hierdie woorde wys Jesus na Homself. Die Koninkryk is reeds hier omdat Hy self daar is. Waar Jesus is, daar begin God se heerskappy deurbreek. En tog praat Jesus ook van ’n dag in die toekoms wanneer die Seun van die mens weer sal kom.
Daarom leef gelowiges in ’n besondere spanning: die Koninkryk is reeds hier, maar dit is ook nog op pad.
Die Fariseërs het sigbare tekens gesoek. Hulle het gewag vir iets wat duidelik sou wys dat God se Koninkryk begin het. Maar Jesus verduidelik dat God se Koninkryk anders werk as wêreldse koninkryke.
- Dit kom nie deur militêre mag nie.
- Dit kom nie deur politieke oorheersing nie.
- Dit kom nie deur indrukwekkende vertoon nie.
Die Koninkryk kom in Jesus self.
Wanneer Jesus mense genees, breek God se Koninkryk deur. Wanneer Hy sondes vergewe, word God se heerskappy sigbaar. Wanneer Hy mense wat uitgesluit is weer herstel, word iets van God se nuwe wêreld sigbaar.
Hierdie waarheid word veral duidelik in Lydingstyd. Vir die wêreld lyk die kruis soos nederlaag. Dit lyk soos mislukking en verlies. Maar volgens God se plan is die kruis juis die grootste oorwinning.
- Aan die kruis oorwin Christus die mag van sonde.
- Aan die kruis oorwin Hy die dood.
- Aan die kruis maak Hy die pad oop na God se Koninkryk.
Die Koninkryk van God kom dus nie deur geweld of mag nie, maar deur selfopofferende liefde.
Nadat Jesus met die Fariseërs gepraat het, draai Hy na sy dissipels. Hy vertel hulle dat daar ’n tyd sal kom wanneer hulle sal verlang om Hom weer te sien. In daardie tyd sal mense allerhande dinge sê: “Hier is Hy!” of “Daar is Hy!”
Maar Jesus waarsku hulle om nie sulke gerugte te glo nie. Sy wederkoms sal nie ’n geheime gebeurtenis wees nie. Wanneer die Seun van die mens kom, sal dit duidelik wees vir almal.
Hy gebruik die beeld van weerlig wat van die een kant van die hemel na die ander flits. So skielik en so duidelik sal sy koms wees. Niemand sal dit kan mis nie.
Die Koninkryk is reeds besig om deur te breek, maar daar kom ’n dag wanneer dit volledig sigbaar sal wees. Jesus herinner sy dissipels aan twee verhale uit die Ou Testament. Hy praat van die dae van Noag en van die dae van Lot.
In die tyd van Noag het mense hulle gewone lewe geleef. Hulle het geëet en gedrink, getrou en hulle daaglikse werk gedoen. Niks het vir hulle vreemd gelyk nie, totdat die vloed skielik gekom het.
Dieselfde het in die dae van Lot gebeur. Mense het gekoop en verkoop, geplant en gebou. Alles het normaal gelyk, totdat oordeel onverwags gekom het.
Jesus se punt is nie dat hierdie alledaagse dinge verkeerd is nie. Die probleem is dat mense soms leef asof God nooit gaan ingryp nie. Hulle leef net vir vandag en dink nie aan God se Koninkryk nie.
Maar Jesus herinner sy volgelinge dat God se dag wel gaan kom.
Dissipels leef reeds as mense van die Koninkryk
Daarom roep Jesus sy dissipels om anders te leef. Hulle moet gereed wees vir God se Koninkryk.
Hy sê: “Wie sy lewe wil behou, sal dit verloor; maar wie dit verloor, sal dit behou.”
Hierdie woorde weerspieël die logika van die kruis. In God se Koninkryk werk dinge anders as in die wêreld.
Wat soos verlies lyk, word uiteindelik oorwinning. Om te dien word ’n vorm van ware heerskappy. Selfopoffering bring lewe. Dit is presies wat in Jesus se eie lewe gebeur. Hy gee sy lewe prys aan die kruis, maar juis deur daardie offer bring Hy verlossing vir die wêreld.
Toe die Fariseërs gevra het wanneer God se Koninkryk sou kom, het hulle ’n dramatiese en politieke verandering verwag. Maar Jesus se antwoord was anders.
Die Koninkryk kom nie deur uiterlike vertoon nie. Dit kom nie deur politieke mag nie. Die Koninkryk het reeds gekom in die persoon van Jesus Christus. Tog leef gelowiges steeds in afwagting. Daar kom ’n dag wanneer die Seun van die mens weer sal verskyn, helder soos weerlig oor die hemel.
Tot daardie dag leef die kerk as mense van die Koninkryk. Hulle volg ’n Koning wie se troon ’n kruis was, maar wie se oorwinning die wêreld vir altyd verander het. Die waarheid bly dus: Die Koninkryk is hier, maar nog op pad.