Die gesin sit weer saam om die etenstafel. Die borde is reggesit, maar daar is eers ’n oomblik van stilword voordat iemand begin eet. Pa kyk na sy gesin en glimlag sag.
“Onthou julle gister?” vra hy.
“Ja,” sê sy dogter vinnig. “Jesus het op die donkie gekom.”
“En ons het die prent ingekleur,” voeg die seun by.
Pa knik. “Gister het ons gesien hoe Jesus as Koning inkom… nederig en vol vrede.”
Hy rus sy hande op die tafel. “Maar vandag gebeur iets baie belangrik.”
“Wat gebeur vandag?” vra Ma.
Pa haal diep asem. “Luister na hierdie woorde: ‘Doen dit tot my gedagtenis.’”
“Wat beteken dit?” vra die seun.
Pa begin rustig vertel. “Jesus sit saam met sy dissipels vir ’n laaste maaltyd. Hulle is om die tafel, net soos ons nou.”
Die kinders kyk na die tafel, asof hulle dit vir die eerste keer regtig sien.
“Toe neem Jesus brood,” sê Pa, “Hy breek dit en sê: ‘Dit is my liggaam wat vir julle gegee word.’”
Die kamer raak stiller.
“En toe neem Hy die beker en sê: ‘Dit is my bloed wat vir julle uitgestort word.’”
“Het hulle verstaan wat Hy bedoel?” vra die dogter sag.
Pa skud sy kop. “Nie heeltemal nie. Op daardie oomblik het hulle nog nie alles verstaan nie… maar Jesus wys vir hulle iets baie groot.”
Ma kyk op. “Hy wys dat Hy Homself gaan gee.”
“Ja,” sê Pa. “Die tafel word ’n plek van liefde… van genade… en van onthou.”
Hy breek ’n stuk brood en hou dit vir ’n oomblik vas.
“Die brood en die wyn wys vir ons: Jesus gee alles… vir ons.”
Die seun frons effens. “So dis nie net iets wat ons moet weet nie?”
Pa glimlag. “Nee. Ons geloof is nie net iets wat ons weet nie… dit is iets wat ons ontvang.”
Ma voeg sag by: “Jesus nooi ons om naby te kom.”
“Om te onthou,” sê die dogter.
“En om saam met Hom te leef,” voltooi Pa.
Hy kyk elkeen in die oë.
“Dink gou hieroor,” sê hy rustig. “Leef ek naby aan Jesus… of net rondom Hom? Onthou ek nog wat Hy vir my gedoen het?”
Die vraag hang swaar en sag tussen hulle.
Toe skuif Pa sy stoel effens nader aan die tafel. “Kom ons doen iets saam.”
“Wat gaan ons doen?” vra die seun.
“Ons sit saam,” sê Pa, “ons eet saam… en ons praat oor Jesus se liefde.”
Ma glimlag en begin die kos nader skuif.
“En wanneer julle die prent van die Nagmaal inkleur,” sê Pa, “moet julle onthou…”
“…hier gee Jesus Homself…” begin die dogter.
“…vir jou,” voltooi Pa sag.
En so, rondom ’n eenvoudige tafel, begin hulle verstaan wat dit beteken om te onthou