Die gesin sit weer saam om die etenstafel. Die atmosfeer is rustig, maar daar is ook ’n sagte opgewondenheid in die lug. Pa kyk na sy gesin en glimlag.
“Vandag begin ons Paasfees-reis saam,” sê hy.
“Is dit vandag al?” vra sy seun verbaas.
Pa knik. “Ja, en ons begin by ’n baie spesiale oomblik.”
Sy dogter leun vorentoe. “Watse oomblik?”
Pa haal diep asem en sê: “Luister eers na hierdie woorde: ‘Hosanna! Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here!’”
“Wat beteken ‘Hosanna’?” vra sy.
“Dit beteken: ‘Here, red ons!’” antwoord Pa.
Daar is ’n kort stilte, en toe begin Pa vertel.
“Jesus het op ’n dag Jerusalem binnegekom,” sê hy. “Maar nie soos wat mense verwag het nie. Hy het nie op ’n groot perd gekom soos ’n oorlogskoning nie… Hy het op ’n donkie gekom.”
“’n Donkie?” vra die seun fronsend. “Hoekom?”
“Want ’n donkie was ’n teken van vrede,” verduidelik Pa. “Jesus wys vir die mense watter tipe Koning Hy is.”
Ma knik sag. “Nie ’n koning wat kom veg nie… maar wat kom bring.”
“Ja,” sê Pa. “En toe die mense Hom sien, was hulle opgewonde. Hulle het palmtakke geneem en op die pad gegooi en uitgeroep: ‘Hosanna!’”
“Het hulle geweet wie Hy is?” vra die dogter.
“Hulle het gedink hulle weet,” sê Pa. “Hulle het geglo Hy gaan hulle red… maar hulle het nie heeltemal verstaan hoe nie.”
Die kinders raak stil.
“Jesus het nie gekom om ’n aardse koninkryk te bou nie,” gaan Pa aan. “Hy het gekom om mense se harte te verander.”
Hy kyk na sy gesin, sy stem sagter nou.
“Jesus is Koning… maar Hy regeer anders. Met liefde. Met nederigheid. Met vrede.”
Ma sit haar hand op die tafel. “En dit is nie altyd hoe ons dit wil hê nie, né?”
Pa glimlag effens. “Nee. Baie keer wil ons hê Jesus moet ons probleme oplos op óns manier.”
“Maar Hy doen dit op sý manier,” sê die seun stadig.
“Presies,” antwoord Pa. “Sag… nederig… maar met ware krag.”
Hy leun vorentoe en kyk elkeen in die oë.
“Dink gou daaroor,” sê hy. “Laat ek Jesus toe om regtig Koning te wees oor my hele lewe? Of kies ek net die dele waar ek Hom wil hê?”
Die vraag hang ’n oomblik in die lug.
Toe klap Pa sag in sy hande. “Kom ons doen iets saam.”
Die kinders kyk nuuskierig op.
“Kom ons maak ons palmblaar,” sê hy, “en roep saam: ‘Hosanna!’”
“Hosanna!” sê die dogter met ’n glimlag.
“Hosanna!” volg die seun.
Pa lag sag. “En wanneer julle die prent inkleur van Jesus op die donkie…”
“…onthou,” sê Ma, “hier kom die Koning…”
“…maar anders as wat ons verwag,” voltooi Pa.
En so begin die reis, met ’n Koning wat anders kom as wat hulle gedink het.