Die koffiewinkel was nog half leeg toe Anna haar jas oor die stoel hang en haar beker nader trek. Buite het die nuwe jaar se son al hoog gestaan, maar binne was dit nog rustig—daardie soort stilte wat net voor ’n gesprek breek.Petrus sit oorkant haar, effens vorentoe geleun, asof hy bang is hy mis iets. Sy oë was helder, onrustig, vol afwagting. Dit was nie die koffie nie. Dit was iets anders.“Ek kan dit nie van my afskud nie,” sê hy uiteindelik. “Daardie nuwejaarsboodskap… dit het my regtig beetgekry. Dis asof iets in my wakker geword het.”Anna glimlag. Sy roer stadig, luisterend. “Ek het so gedink,” sê sy. “Jy klink anders vandag.”“Dis daardie gedagte van beweging,” gaan Petrus aan, sonder om eers te vra wat sy bedoel. “Dat geloof nie net bly sit nie. Dat God ons roep om op te staan, om te gaan. Ek kyk al klaar anders na Sondag.”Anna se wenkbroue lig effens. “Het jy die tema gesien?” vra sy.Petrus skud sy kop. “Watter tema?”“Op die gemeentegroep,” sê sy. “Hulle het dit gisteraand gedeel.”Hy lag liggies, half skaam. “Jy weet mos, ek is nie op die groep nie. Ek hoor altyd dinge tweedehands.”Sy hou ’n oomblik stil, asof sy die woorde eers wil laat land. “Die tema is Van die krip na die wêreld.”Petrus sit regop. Hy herhaal dit sagter, stadig, soos iemand wat ’n kaart ontvou: “Van die krip… na die wêreld.”“Dis Epifanie,” voeg Anna by. “Die fokus is op hoe God Homself openbaar—nie net vir een volk nie, maar vir almal.”Hy kyk by die venster uit, waar mense verbyloop, elkeen op pad na hulle eie bestemming. “Dis presies dit,” sê hy uiteindelik. “Dis asof die boodskap my voorberei het vir iets wat kom. Nie net nog ’n preek nie… maar ’n uitnodiging.”Anna knik. “Ek dink Sondag gaan mense verras. Nie omdat dit vreemd is nie, maar omdat dit eerlik is. Die Woord gaan ons nie laat wegkruip nie.”Petrus glimlag, ’n breë, verwagtende glimlag. “Dan wil ek daar wees. Regtig daar. Ek wil hoor wat God sê—en waarheen Hy wys.”Die koffiewinkel vul stadig met klanke en stemme, maar tussen hulle twee hang daar ’n stille opgewondenheid. Soos mense wat weet: iets is op pad. En hierdie keer gaan dit nie by die krip bly nie.
